Ο Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο: Πατέρας των Arcana Arcanorum

Στην ιταλική και νεαπολιτανική εσωτερική παράδοση, τα Arcana Arcanorum δεν παρουσιάζονται ως ένα θεατρικό σύστημα μυστικών βαθμών, αλλά ως ο εσωτερικός πυρήνας μιας ζωντανής ερμητικής μεταδόσεως. Στο κέντρο αυτού του ρεύματος βρίσκεται ο Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο, Πρίγκιπας του Σανσεβέρο, ο οποίος θεωρείται σταθερά όχι ως μια απλή συμβολική μορφή, αλλά ως ο αληθινός αρχιτέκτονας και πατέρας των Arcana Arcanorum.

Ο Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο δεν «εφηύρε» τα Άρκανα με την έννοια της δημιουργίας κάτι εντελώς νέου. Αντιθέτως, συγκέντρωσε, ενοποίησε και διαμόρφωσε παλαιότερα ρεύματα αλχημικής, θεουργικής και μυητικής γνώσεως σε ένα συνεκτικό σύστημα εσωτερικού μετασχηματισμού. Εκείνο που διέκρινε το έργο του δεν ήταν η θεσμική εξουσία, αλλά η πνευματική κυριαρχία. Τα Arcana Arcanorum, όπως νοούνταν στη Νάπολη, δεν προορίζονταν ποτέ να αποτελέσουν μια ιεραρχία τίτλων ή μια συλλογή αφηρημένων δογμάτων. Ήταν μια προοδευτική οδός πραγματώσεως, μεταδιδόμενη μέσω πειθαρχίας, διακριτικότητας και βιωμένης εμπειρίας.

Η κύρια πηγή έμπνευσης αυτής της οδού δεν ήταν η Καββάλα, αλλά τα ίδια τα Αιγυπτιακά Μυστήρια. Το όραμα του Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο περί μυήσεως διαμορφώθηκε βαθιά από την ερμητική ερμηνεία της αρχαίας Αιγύπτου, όπως αυτή μεταδόθηκε ιδιαίτερα μέσα από τα έργα του Αθανασίου Κίρχερ. Αν και οι μεταφράσεις του Κίρχερ για τα ιερογλυφικά αποδείχθηκαν αργότερα φιλολογικά εσφαλμένες, οι πνευματικές αρχές που διατύπωσε — περί αθανασίας, αναγεννήσεως και θείας μεταμορφώσεως του ανθρώπου — παρέμειναν μυητικά έγκυρες. Η Αίγυπτος νοήθηκε ως το πρωταρχικό ιερό της ιερής επιστήμης, όπου τα Μυστήρια δεν ήταν θεωρητικά, αλλά μεταμορφωτικά.

Για τον Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο, η αλχημεία δεν ήταν απλώς μια εργαστηριακή τέχνη ούτε μια συμβολική φιλοσοφία. Ήταν ένα εσωτερικό αιγυπτιακό έργο, πρότυπο των Μυστηρίων της Ίσιδος και του Όσιρι: μια διέλευση μέσω του θανάτου προς την αναγέννηση, μια επανένταξη του θείου μέσα στον άνθρωπο. Τα Arcana Arcanorum εξέφραζαν αυτή τη διαδικασία ως ιερή επιστήμη της αθανασίας, θεμελιωμένη στην εμπειρία και όχι στη διανοητική εικασία.

Η Cappella Sansevero αποτελεί μνημειακή έκφραση αυτού του οράματος. Περισσότερο από ένα καλλιτεχνικό αριστούργημα, λειτουργεί ως μυητικός ναός σε πέτρα, ενσωματώνοντας αιγυπτιακές, ερμητικές και αλχημικές αρχές μέσα από τη γλυπτική, τη γεωμετρία και τη συμβολική αφήγηση. Ο συμβολισμός της δεν αντανακλά το Δέντρο της Ζωής της Καββάλας, αλλά την αιγυπτιακή οδό της αναγεννήσεως, της μεταστοιχειώσεως και της πνευματικής επανεντάξεως.

Οι μεταγενέστερες μορφές που συνδέονται με τις Αιγυπτιακές Τελετές — όπως ο Καλιόστρο, ο Τζουζέππε Μπάλσαμο και οι φύλακες των Τύπων Μισραΐμ και Μέμφις — μπορούν να κατανοηθούν ως μεταδότες ή ερμηνευτές αυτής της παραδόσεως, όχι όμως ως οι δημιουργοί της. Η πατρότητα των Arcana Arcanorum αποδίδεται σταθερά στον Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο, του οποίου η αυθεντία προερχόταν από τη μυητική πραγμάτωση και όχι από την τυπική διαδοχή.

Ο Ραϊμόντο ντι Σάνγκρο, επομένως, δεν μνημονεύεται απλώς ως ένας ιστορικός ευγενής, αλλά ως ο ζωντανός άξονας ενός νεαπολιτανικού μυητικού ρεύματος. Μέσω αυτού, τα Αιγυπτιακά Μυστήρια επανερμηνεύθηκαν, δομήθηκαν και μεταδόθηκαν ως τα Arcana Arcanorum — όχι ως ένα σύστημα βαθμών, αλλά ως μια οδός προς την αθανασία μέσω του εσωτερικού μετασχηματισμού.

⸻

Κυρίαρχος Γενικός Μεγάλος Ιεροφάντης

Αλέξανδρος Αρμάος